Evil Dead Rise – Kritik

Bu aralar küçük bir alanı verimli kullanma mevzusuna -biraz da mecburiyetten- sarmış haldeyim. Dikey bahçecilikten tutun, merdiven altına gizlenen dolaplara sanki inanılmaz şeylermiş gibi şaşırmakla geçiyor günlerim. Telefonuma pinterest bile yükledim o derece bir haldeyim. 

Peki tüm bu anlattıklarımın Evil Dead Rise başlığında ne işi var? İzah edeyim. Evil Dead serisi birbirinden bu derece kopuk olmasına rağmen seri olarak anılmayı başarabilen ve bu konuda türünün tek örneği olmuş bir film serisi. Gerçi her ne kadar 1987 yılında çekilen ikinci film 1981’de çekilen ilk filmi hiç umursamasa da 2013 yılındaki yeniden çevrimi (remake mi reboot mu asla karar veremediğim bir filmdir.) eski filmdeki açık uçları kapatmak için bir hayli çaba sarf etmişti. Ancak tüm bu değişkenleri bir kenara bırakırsak Evil Dead’in asla vazgeçmediği şeyler var ve bunlar filmleri bir bütün gibi düşünmemize olanak sağladı. Kabaca anlatacak olursak orman kulübesinde bir kitap bulunur. Kötücül güç serbest kalır. Bir ağaç dallarını kullanarak ekipten birini sarıp sarmalar ve bu şekilde kurbana musallat olur. Musallata uğrayan kişi yer altındaki tahta kapılı ve zincirle kilitlenen yere hapsedilir. Zincir yüzünden sadece aralayabildiği kapıdan da ekibin geri kalanıyla uğraşmaya devam eder. Gerisi ise kan banyosu. 

Şimdi gelelim başta anlattığım şahsi meselemin Evil Dead Rise ile alakasına. Evil Dead külliyatının en sevdiğim filmi olan Army of Darkness haricindeki filmleri bir orman kulübesinde geçmekteydi. Kaçacak yer yok hissini bize ormanı ve ıssızlığı kullanarak veren Evil Dead bu kez çok zor bir topa giriyor ve seyirciyi şehrin göbeğindeki bir apartman dairesine sıkıştırıyor. Ancak bunu çok da iyi bir şekilde yapıyor. Kat merdivenleri yıkılıyor. Ağaç dallarının yerini ise asansörün kablo ve halatları alıyor. En önemli detaylardan biri olan alt kata inen kapağın yerini ise sokak kapısı ve kapının zincir sürgüsü alıyor. Asansörü filmin kilit bir yerine yerleştiriyor ve mekanı daha da daraltarak gerilimin dozunu artırıyor. Yani kısacası Evil Dead Rise alanı küçültüyor ve bu alanı oldukça verimli bir şekilde kullanıyor. İşte bu yüzden şu sıra benim takdirimi daha da bir kazanmayı başarıyor. Scream VI’dan sonra Evil Dead Rise’ın da şehirde ve apartmanda geçmesi güzel bir tesadüf olmuş. 

2013 yılında Fede Alvarez’in çektiği Evil Dead; 1981’deki filmin karakterleri ile alakalı soru işeretlerini kapatmaya çalışmış ve bana göre biraz da gereksiz bir topa girmişti. Evil Dead Rise’da da  aynı çaba var ama çok da uzamıyor. Bunun yerine yönetmen Lee Cronin kitaba dair açıklama getirme yolunu tercih etmiş ve iyi kotarmış diyebilirim. Tüm bu yeni yorumlamaların yanı sıra geleneksel silahlar ve Ash’e selam çakan kanlı yüz unutulmamış. Evil Dead’in o geveze ve nüktedan dilinden vazgeçilmemiş ama oldukça törpülenmiş. Bunun dışında Lee Cronin sadece eski filmlere değil The Shining filmine de bir selam çakmış. Evil Dead Rise da kan kullanmaktan hiç çekinmiyor ve her yerden oluk oluk kan akıyor ancak yine de Fede Alvarez’in Evil Dead’ine yaklaşacak ölçüde değil. Oyunculuklara da değinecek olursak Başrolümüz Alyssa Sutherland oldukça başarılı ve kalan herkesin de rolünün hakkından geldiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. Bir diğer değinmek istediğim nokta ise açılış sekansı. Bir diğer Evil Dead klasiği olan kötücül gücün gözünden hareket eden kameranın unutulmaması ve drone sahnesi çok hoşuma gitti. Bir diğer beğendiğim şey ise filmin adının yazıldığı sahne oldu. 

Belki lafı biraz uzatmış olabilirim ancak fark etmişsinizdir ki ben filmi oldukça beğendim ve izlerken de oldukça eğlendim. Markanın en iyi filmi olduğunu iddia edecek kadar ileri dahi gidebilirim ama yine de henüz bu iddiamı ortaya koymaktan kaçınıyorum. Çünkü bana göre her filmin biraz demlenmesi gerekiyor.