Ben küçükken hem annem hem de abim korku filmlerini çok severlerdi ve haftada en az bir korku filmi izlenirdi evde neredeyse. Ailece bir etkinliğe dahil olma hevesinde olan ben ise, her ne kadar bu filmler beni gece tuvalete gitmekten alıkoyacak kadar korkutan filmler olsa da yarım gözle izlemeye çalışırdım. Ancak bu durum benim üstümde öyle bir etki bıraktı ki büyüdükçe korku filmi izleyemez oldum. Küçüklüğümden başlayan ve üniversite hayatıma kadar devam eden çok korkmaktan dolayı korku filmlerine uzak kalma durumu, The Shining’i izledikten sonra değişmişti. Fark ettiğim şey şuydu ki benim küçükken izlediğim korku filmleri korkutmak dışında başka bir amacı olmayan, senaryo yazımı zayıf filmlerdi. The Shining sonrasında ise aslında…