Karanlık gecelerde mezarlıkların arasında dolaşan, ters ayaklarıyla kendini takip edenleri şaşırtan, tüylü gövdesi ve korkunç kokusuyla insanları dehşete düşüren bir yaratık hayal edin.  Ters ayak kısmında hemen “cin” dediyseniz yanıldınız.  Anadolu/Mezopotamya mitolojisinin en korkunç figürlerinden biri olan Gulyabani, yüzyıllardır Anadolu’nun dört bir yanında anlatılan efsaneleriyle korku kültürümüzün temel taşlarından birini oluşturuyor. Farsça’ya Arapçadan geçen “gul” (غول) (canavar) ve Farsça “biyaban” (بيابان) (çöl, issiz yer) kelimelerinin birleşiminden doğan bu isim, çöl canavarı/kurt adam gibi anlamlara gelse de, Türk folklorunda bambaşka bir kimliğe bürünmüş durumda. Mehmet Berk Yaltırık’ın, Türk Kültüründe Gulyabani-İncelemeler / İllüstrasyonlar’da, Orhan Hançerlioğlu’ndan aktardığına gore Gulyabani, her çeşit kılığa girebilen, insanları kandıran hatta yiyen, kökenleri Arap kültürüne dayanan bir yaratıktır.…