Found footage (buluntu film) tarzı, kurgusal bir hikâyeyi gerçekçi bir belgesel havasında sunmaya odaklanan bir sinema tekniği. Bu türdeki filmler çoğunlukla amatör kameralarla çekilmiş izlenimi yaratıyor veya kaybolmuş bir video kaydının sonradan keşfedilmiş hâli olarak kurgulanıyor. Uzun yıllardır korku filmlerini izleyen ve nacizane inceleyen biri olarak, found footage formatının seyirciye yaşananların gerçek olabileceği hissini verme konusundaki başarısını defalarca gözlemledim. Tarihçesine kısaca bakacak olursak, found footage filmlerinin kökleri 1980’lere kadar uzanıyor. Özellikle Cannibal Holocaust (1980) bu türün ilk kıvılcımlarından biri olarak anılıyor. Ancak geniş kitlelerce tanınmasını, 1999 yılında vizyona giren The Blair Witch Project sağladı. Düşük bütçe ve amatör oyunculuklarla yaratılan gerçekçi atmosfer, korku sinemasının ve bağımsız yapımların çehresini değiştiren bir…

Cannes Film Festivali’nin en çok alkışlanan filmi olduğunu duyduğum an beklentimi düşürdüm. Bunun sebebi Cannes’a burun kıvırmak değil, öyle anlaşılmasın. Genel olarak çok şişirilen filmleri büyük beklentiyle izleyince salondan hayal kırıklığı ile ayrılıyorum. Bunun son örneği de Longlegs olmuştu ve filme sinirlenmiştim. Onun üzerine yazdıklarıma da buradan ulaşabilirsiniz: Longlegs inceleme. Bu sebepten hakkında pek fazla bilgi toplamadım ve bir şeyler duymaktan kaçındım. Film, Hollywood Bulvarı’nda bir yıldızı bile olan ancak yaşlandığı için televizyonda yaptığı aerobik programına bile son verilen Elisabeth Sparkle’ın geçirdiği kaza sonucunda tanıştığı gizemli bir şirketten hizmet almasını ve sonrasında yaşananları anlatıyor. Bu şirket, sizin genç ve kusursuz bir halinizi ortaya çıkarabilen bir teknolojiye sahip. Şimdilik bu kadar…

İlk filmi çok beğenmiştim. Kendini olduğundan daha derin gibi göstermeye çalışan ve bunu da eline yüzüne bulaştıran korku filmleri üzerimize kürekle atılırken, eski usül bir korku filmi olarak gönlümü fethetmişti. İkincisinin çekileceğini duyduğumda, “uzatıp sündürmeseler bari” diyerek beklemeye başladım. Vizyon tarihi geldi çattı ve ben de salondaki yerimi aldım. Konusundan da bahsedeyim: Popstar Skye Riley, bir yıl önce trafik kazası geçirmiş ve kariyeri yokuş aşağı gitmiştir. Tekrar bir çıkış yakalayan Riley, yeni bir turneye başlamak üzereyken gülümseyerek delirten varlığın musallatına uğrar ve olaylar gelişir. Milyonların gözü önünde olan bir starın, her ne olursa olsun sadece çözüme kanalize olmak yerine bir de yaşadıklarını saklamak zorunda olmasının getirdiği yük, gerilimi ve kahramanımızın…

Akıl hastaneleri hiçbir şey olmasa bile insanın içini ürperten yerlerdir. Bu bakımdan korku türü için doğal bir plato konumundadırlar. Bir süredir kapalı halde olan bir akıl hastanesine elimizde kamerayla girip çekim yapmamız bile seyredenleri ürpertmek için yeterli olacaktır. Hal böyle olunca birçok filmin de ana mekanı olmuştur. Ben de bu filmler içerisinden en sevdiklerimi ve en dikkat çekenleri sıraladım. Haydi o zaman listemize geçelim.  Gothika (2003) Halle Berry’nin başrolde olduğu filmde, bir psikiyatristin bir gün kendini çalıştığı akıl hastanesinde hasta olarak bulmasıyla başlıyor. Robert Downey Jr. ve Penelope Cruz’un da yer aldığı bu filmde yeri geliyor baş kahramanımız Miranda’nın haksızlığa uğradığını düşünerek geriliyoruz. Yeri geliyor acaba gerçekten balataları sıyırdı mı…